Marlon Brando junior werd geboren op 3 april 1924 in Omaha in Nebraska. Hij is drie keer getrouwd, telkens met een actrice: Anna Kashfi, Movita Castenada en Tarita Teriipia. In totaal had hij 14 kinderen, waarvan 3 geadopteerde kinderen en 11 biologische kinderen. Zijn oudste zoon werd voor 10 jaar veroordeeld voor moord en een van zijn dochters heeft op 25-jarige leeftijd zelfmoord gepleegd. Geruchten deden de ronde dat Marlon biseksueel was en het bed heeft gedeeld met grote namen zoals Marilyn Monroe ,Grace Kelly , James Dean en James Baldwin . Brando was ook actief op politiek vlak, zo kwam hij op voor de rechten van de Indianen en uitte hij kritiek op de manier waarop Hollywood de Indianen afspiegelde in de films. Uit protest hiertegen liet hij zijn Oscar voor zijn rol in "The Godfather", in ontvangst nemen door een onbekende Mexicaans-Indiaanse actrice. Marlon was ook een een aanhanger van Martin Luther King , die hij financieel ondersteunde. In 1963 nam hij deel aan de Civil Rights March in Washighton DC. Na zijn rol in "Apocalypse now" in 1979 was Marlon enorm aangekomen en wilde hij niet meer in volle belichting gefilmd worden. In deze periode begon hij acteren te haten, liep hij weg van de sets en weigerde hij soms zijn rol te leren. Marlon overleed op 1 juli 2004 in het UCLA Medical Center in Los Angeles aan longproblemen. Verder leed hij ook aan zwaarlijvigheid, hartfalen, diabetes en leverkanker. Brando werd gecremeerd en zijn as werd deels verspreid op Tahiti en deels in Death Valley, samen met het as van zijn beste vriend Wally Cox.

Marlon was een moeilijke en opstandige student die vaak van school werd gestuurd. In de New School in New York begon hij uiteindelijk Method Acting te studeren. Marlon begon zijn debuut op Broadway als Nels in "I remember mama". Dit werd vervolgd met de bekende stukken waaronder "Truckline Café" en "Candida". Zijn doorbraak kwam in 1947 met "A streetcar named desire", waarmee zijn studies van Method Acting werden beloond. Deze doorbraak opende voor hem de deuren naar Hollywood. Zijn eerste film kwam uit in 1950 waar Brando een oorlogsveteraan speelde in "The Men". Met de filmversie van "Streetcar" in 1951, behaalde hij zijn eerste Oscar. In de jaren '50 werd Marlon beschouwd als een groot rebels talent en schrok hij er niet van terug om openlijk kritiek te uiten op Hollywood. De jaren '60 waren minder goede tijden doordat Marlon verscheen in een reeks van onsuccesvolle films van minder goede kwaliteit. Verder weigerde hij toen ook samen te werken met een groot deel van de regisseurs en kreeg hij het moeilijk om nog goede rollen te vinden. 1972 was de comeback voor Brando dankzij zijn rol als Don Vito Carleone  in "The Godfather", wat zijn tweede Oscar opleverde en wat beschouwd wordt als een van de beste Amerikaanse films ooit. In 1979 speelde hij een rol in "Apocalypse now", een van zijn laatste films. Wegens zijn zwaarlijvigheid wou Marlon enkel nog bijrollen spelen. Zijn dieptepunt kwam er in 1997 met de film "The island of Dr. Moreau ", waarvoor hij een Gouden Framboos ontving voor slechtste mannelijke bijrol. De legende eindigde zijn carrière met "The Score" in 2001 en sprak nadien nog een stem in voor de animatiefilm "Big Bug Man", die in 2008 verscheen. 

The Godfather  

A streetcar named desire  

Apocalypse now 

Viva Zapata 

Guys and Dolls 

The Godfather shirts 

The Godfather deurmatten 

Dolce & Gabbana boxers  

Boeken  

CD's 

Marlon Brando pop 

Klassieke Muziek

Filmklassiekers

Drama films